Ιεραρχικές σχέσεις μεταξύ κρατών και οργάνων στο εσωτερικό της ΕΕ

Γιώργος Βασσάλος

Η κυβέρνηση αρέσκεται να λέει ότι «η Ελλάδα είναι ισότιμο μέλος της ΕΕ». Και η αξιωματική αντιπολίτευση όμως επαναλαμβάνει συχνά ότι «η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει σεβαστή ως ισότιμό μέλος της ΕΕ». Υπάρχουν όμως ισότιμα μέλη μέσα στο πολιτικό εποικοδόμημα της ΕΕ;

Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό σε τρεις ενότητες: Α) το γενικό πλαίσιο λειτουργίας της ΕΕ κι έπειτα πρόσφατες αλλαγές που συντελούνται όπως Β) η οικονομική διακυβέρνηση και Γ) η τραπεζική ένωση.

Οφείλουμε να αρχίσουμε εξετάζοντας τους συσχετισμούς μεταξύ των κρατών στα διαφορετικά όργανα της ΕΕ. Είναι επίσης απαραίτητο όμως να δούμε το βαθμό πρόσβασης σε αυτά οργανωμένων οικονομικών συμφερόντων. Το δεύτερο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί η ΕΕ δεν είναι απλά ένα άθροισμα των αστικών κρατών που την αποτελούν. Είναι ένας οργανισμός που λειτουργεί σα πολλαπλασιαστής της δύναμης του μεγάλου κεφαλαίου μέσα στους κρατικούς μηχανισμούς (συχνά και μέσα στην κατά Γκράμσι κοινωνία των πολιτών) και που περιορίζει δραστικά τις όποιες διαδικασίες και μεθόδους επιρροής είχαν κατακτήσει οι κατώτερες τάξεις μέσα στα κράτη.

Κασιδιάρης, επιτάφιος και ηλιοστάσια

Βλέποντας την εικόνα με τον Κασιδιάρη να κρατάει τον επιτάφιο στον Άγιο Παντελεήμονα μας ήρθαν αμέσως στο μυαλό δύο πράγματα : α) οι κραυγαλέες ομοιότητες με το ανάλογο σώου τηλεθεάματος και αγοραίας εκλογικής εκμετάλευσης  που έδωσε ο έτερος πατριδοκάπηλος της ακροδεξιάς πολυκατοικίας και δωσίλογος πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς όλως τυχαίως ακριβώς την ίδια μέρα και ώρα στην Πύλο όπου έφτασε στο σημείο να ψάλει μπροστά στην κάμερα μαζί με την χορωδία για να μας δείξει πόσο καλός χριστιανός ορθόδοξος είναι.

Άλλη μια αποκάλυψη για τις σχέσεις μυστικών υπηρεσιών και ''τρομοκρατίας''

Σημείωση δική μας: Άλλη μία απόδειξη και επιβεβαιώση των όσων υποστηριζούμε εδώ και πολύ καιρό για τις πολύ στενές σχέσεις μυστικών υπηρεσιών και ''τρομοκρατών''. Εδώ πότε θα λιώσει η καραμέλα της ''αριστερής τρομοκρατίας'' και ως πότε θα ασχολούμαστε με τα βιβλία και τα κατορθώματα του κάθε Κουφοντίνα, όταν είναι εντελώς προφανές ότι το παρακράτος και οι μυστικές υπηρεσίες είναι που υποκινούν και διατηρούν στην επιφάνεια και στην επικαιρότητα αυτά τα φαινόμενα(π.χ Χριστόδουλος Ξηρός) και το αστικό καθεστώς που ευνοείται από την ''δράση τους''.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ

Η απαγωγή του Άλντο Μόρο υποστηρίχθηκε από τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες.

Έρχεται!

Μιά μικρή συλλογή παλαιότερων δημοσιευμάτων(θα μπορούσαν να είναι πολύ περισσότερα) για το πόσες φορές μας έχουν υποσχεθεί ότι έρχεται η ''ανάπτυξη'' αποτυπώνει πολύ καλά το μέγεθος του ψεύδους και των μυθολογιών. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι πέραν των ντόπιων ανδρεικέλων(Στουρνάρας, Σαμαράς, Προβόπουλος κτλ.) την μυθολογία της ''ανάπτυξης'' αναπαράγουν με το ίδιο πάθος ή καλύτερα ενορχηστρώνουν οι επικεφαλείς των υπερεθνικών ενώσεων του κεφαλαίου(ΕΕ, ΟΟΣΑ, ΔΝΤ). Γιατί υπάρχει μία ακροδεξιά λογική που σε μεγάλο βαθμό αναπαράγει και ο ΣΥΡΙΖΑ, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την εφημερίδα δημοκρατία και την σταυροφορία εναντίον του Στουρνάρα(λες και δεν είναι επιλογή Σαμαρά) η οποία θέλει να δαιμονοποιήσει τα πρόσωπα για να βγάλει λάδι τον καπιταλισμό και τις υπερεθνικές ενώσεις του.

Εργάτες της ΧΑΛΥΨ απαντούν στον «έτσι και αλλιώς αχώνευτο» κύριο Μανδραβέλη

Πριν λίγες μέρες ο Πάσχος Μανδραβέλης είχε γράψει στην «Καθημερινή» για τον «κακοχωνεμένο» μαρξισμό του σωματείου μιας μεγάλης μονάδας παραγωγής τσιμέντου, χωρίς να την κατονονομάσει.
Πρόκειται για το Σωματείο Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων της ΧΑΛΥΨ ΔΟΜΙΚΑ ΑΕ, που έστειλε την ακόλουθη απάντηση στον δημοσιογράφο (βλ.και παλαιότερο σχετικό σχόλιο στο MediaOasis). Αξίζει να διαβάσει κανείς και τα δύο κείμενα, του δημοσιογράφου και του σωματείου, ώστε να σχηματίσει γνώμη για το ήθος, τη γνώση του αντικειμένου αλλα και τη στενότητα ή την ευρύτητα πνεύματος και των δύο.

To κείμενο του σωματείου με τίτλο ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ «ΑΧΩΝΕΥΤΟ» ΚΥΡΙΟ ΠΑΣΧΟ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ:

Σεραφείμ Κοτρώτσος έργα και ημέραι ενός ''αντιμνημονιακού''

Παρέμβαση και ματαίωση της παρουσίασης του βιβλίου του Σ.Κοτρώτσου

Παρέμβαση 40 περίπου απλήρωτων εργαζομένων και αλληλέγγυων, πραγματοποιήθηκε σήμερα το μεσημέρι στο ξενοδοχείο «Athens Plaza» όπου ήταν προγραμματισμένη η παρουσίαση του βιβλίου του Σεραφείμ Κοτρώτσου, «Η συμμορία του λύκου».

Οι συγκεντρωμένοι αφού ανάρτησαν πανό και μοίρασαν κείμενα στους προσκεκλημένους διέκοψαν τις ομιλίες και κατήγγειλαν την υποκρισία του Κοτρώτσου που εδώ και 3 χρόνια τους χρωστάει δεδουλευμένα και αποζημιώσεις από την εφημερίδα «Αποκαλύψεις» που κατείχε ενώ παράλληλα διατηρεί με υποδειγματική επιμέλεια το «αντιμνημονιακό» του προφίλ μέσα από τις εκπομπές και την αρθρογραφία του. 

Τι δουλειά έχει η SONY με τον Εθνικό μας Υμνο;

Όπως ανακαλύψαμε πριν από λίγες μέρες, o ελληνικός εθνικός ύμνος του Μάντζαρου και του Σολωμού φαίνεται να υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα τα οποία ζητάει να εισπράξει το YouTube. Αυτή τη φορά το ψάξαμε λίγο παραπάνω.

Η υπόθεση προέκυψε όταν αναρτήσαμε το πρώτο ιστορικό δελτίο ειδήσεων των εργαζομένων της ΕΡΤ, με φόντο τα ΜΑΤ έξω από το Ραδιομέγαρο, στη δημοφιλέστερη πλατφόρμα προβολής βίντεο. Μετά το ανέβασμα του αρχείου είδαμε μια ειδοποίηση σύμφωνα με την οποία θα έπρεπε είτε να αφαιρέσουμε τα ηχητικά τμήματα του βίντεο που έχουν πνευματικά δικαιώματα, είτε να επιτρέψουμε στο YouTube να παίζει διαφημίσεις προκειμένου να αποδώσει στον κάτοχο των δικαιωμάτων το ποσό που του αναλογεί.

Το επίμαχο ηχητικό κομμάτι δεν ήταν άλλο από τον ελληνικό εθνικό ύμνο, που σύμφωνα με το YouTube ανήκει στην εταιρεία διαχείρισης και διανομής μουσικής IODA.

Αγορά Χρυσού Στα Σούπερ Μάρκετ: Ο Λαδέμπορας Της Κατοχής Ξανάρχεται

Ο λαδέμπορος, ο μαυραγορίτης της Κατοχής ξανάρχεται αλλά μεταλλαγμένος! Τώρα δεν κάνει τη δουλειά του στο ημίφως, αλλά κάτω από το λαμπερό φως των πολυκαταστημάτων, νόμιμα και με ταμειακή μηχανή! Και επιπλέον, οι πελάτες του τον «λατρεύουν» αφού τους εξασφαλίζει ταχύτητα, εξυπηρέτηση και θέση πάρκινγκ.

Aπό τη μια οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ επιδεικνύουν την κοινωνική ευαισθησία τους επιτρέποντάς μας να αφήνουμε στους ειδικούς κάδους τους τρόφιμα για τους φτωχούς ή παρέχουν έκπτωση 10% (στα τυριά) για τους ανέργους. Από την άλλη μας διευκολύνουν να πουλήσουμε ό,τι πολυτιμότερο έχουμε και ύστερα να αγοράσουμε τα απαραίτητα.Το γύρο του Διαδικτύου έκανε η είδηση που πρωτοδημοσιεύτηκε στο fpress.gr για τη λειτουργία ενεχυροδανειστηρίων στα σούπερ μάρκετ.

Πρώτη εγκαινίασε αυτή την πρακτική η αλυσίδα Carrefour-Μαρινόπουλος και, όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της εταιρείας Goldbuyer που έχει 750 καταστήματα και πάγκους σε όλο τον κόσμο:

«…οι πελάτες λατρεύουν την ευκολία με την οποία μπορούν να πουλήσουν τα χρυσά τους αντικείμενα που δεν χρειάζονται πλέον σε ένα ασφαλές και φιλικό περιβάλλον».

Στα αντικείμενα που δεν χρειαζόμαστε πλέον και τα οποία πρόθυμα αγοράζει η Goldbuyers, συγκαταλέγονται: «γαμήλιες βέρες, δαχτυλίδια αραββώνων, βώλοι και ράβδοι (χρυσού), ασημένια κοσμήματα, μενταγιόν κ.ά.»

Τα 28 κτήρια του ΤΑΙΠΕΔ: από νοικοκύρης, νοικάρης

Πολύ ανακουφισμένο εμφανίστηκε προχθές το ΤΑΙΠΕΔ από την ευτυχή κατάληξη της συμφωνίας «αξιοποίησης» των 28 ακινήτων του Δημοσίου από τις ελεούσες εταιρίες Real Estate της Εθνικής και της Eurobank .

«Κάθε εμπόδιο για καλό...», λένε τώρα στο ΤΑΙΠΕΔ. 

 Εδώ το «καλό» αποκτάει φυσικά διαφορετική σημασία και θα δούμε το γιατί. Λογικά θα περιμένει κανείς το «καλό» να πηγαίνει στο Δημόσιο, μιας και το ΤΑΙΠΕΔ υποτίθεται ότι υπάρχει για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Δημοσίου και μόνο. Δεν είναι όμως έτσι, γιατί στην πραγματικότητα, που βγάζει μάτι, το «καλό» πάει αυτοδικαίως στις δυο εταιρίες. 

Η αραβική άνοιξη στην καρδιά του (συριακού) χειμώνα

Του Άκη Τζάρα

Το Δεκέμβρη του 2010, η πολιτική πράξη της αυτοκτονίας του νεαρού Τυνήσιου Μπουαζίζι πυροδότησε μια σειρά ταραχών που μετατράπηκαν γρήγορα σε εξέγερση και οδήγησαν στην ανατροπή του Μπεν Αλί. Μέχρι η ιμπεριαλιστική δύση να αντιληφθεί το μέγεθος της δυναμικής της τυνησιακής εξέγερσης, εκείνη είχε ήδη μεταλαμπαδευτεί στην κρίσιμη γεωπολιτικά Αίγυπτο.

Θεωρούμε πως από εκείνη τη στιγμή, παράλληλα με την κίνηση των καταπιεσμένων, μια σειρά από δυνάμεις αλληλεπιδρούν, παράγοντας τη βαθιά αντιφατική διαδικασία που η κυρίαρχη αφήγηση ονομάτισε αραβική άνοιξη. Ο δυτικός ιμπεριαλισμός, χωρίς να είναι ενιαίος, οι τοπικές περιφερειακές δυνάμεις, το μπλοκ της Ρωσίας και της Κίνας, αλλά και πολιτικά και κοινωνικά υποκείμενα-εκφραστές συμφερόντων των ντόπιων ελίτ, των μεσαίων στρωμάτων κτλ, άρχιζαν να προσπαθούν, είτε σε συνεργασία, είτε σε σύγκρουση με τα πληβειακά τμήματα των αραβικών μαζών, να επιβάλλουν τις δικές τους λύσεις, τη δική τους «ανοιξιάτικη» εκδοχή.