Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

Ο παράδεισος της ανάπτυξης και της προόδου

Από το βιβλίο του Εντουάρντο Γκαλεάνο '' Ένας κόσμος ανάποδα''.

Μία γέφυρα δίχως ποτάμι.
Ψηλές προσόψεις κτιρίων δίχως τίποτε
από πίσω. Ο κηπουρός ποτίζει το πλαστικό γρασίδι.
Κυλιόμενες σκάλες που δεν
οδηγούν πουθενά. Ο αυτοκινητόδρομος που μας δίνει την δυνατότητα να γνωρίσουμε τόπους, που εξ αιτίας του έχουν καταστραφείΗ οθόνη της τηλεόρασης δείχνει μία τηλεοπτική συσκευή που περιέχει μίαν άλλη τηλεοπτική συσκευή μέσα στην οποία υπάρχει μία τηλεοπτική συσκευή..

Αυτός ο πολιτισμός δεν αφήνει κανέναν να κοιμηθεί, ούτε τα λουλούδια, ούτε τις κότες ούτε τους ανθρώπους. Το χειμώνα τα λουλούδια τοποθετούνται κάτω από συνεχή φωτισμό, ώστε να μεγαλώνουν πιό γρήγορα. Στα ορνιθοτροφεία η νύχτα είναι απαγορευμένη για τις κότες. Και οι άνθρωποι είναι καταδιακσμένοι στην αϋπνία, λόγω της αγωνίας τους να αγοράσουν και του άγχους τους να πληρώσουν.

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

“Υπερεθνικότητα” vs έθνους και διεθνισμού.

Σημείωση δική μας : Μία πολύ καλή ανάλυση για την αντίθεση των παραδοσιακών δομών του έθνους κράτους με τον  σύγχρονο υπερεθνικό καπιταλισμό της Νέας Τάξης και τις επιδιώξεις του. Αυτές οι αντιθέσεις οξύνονται στο έπακρο ειδικά στις περιπτώσεις εθνών της περιφέρειας όπως η Ελλάδα που φυσικά όπως απέδειξαν τα γεγονότα ανήκει πολύ περισσότερο στην περιφέρεια και στις εξαρτημένες χώρες παρά στην μητρόπολη σε διάψευση των ιδεολογημάτων του συρμού που κυριαρχούσαν τόσα χρόνια και τοποθετούσαν την Ελλάδα στον σκληρό πυρήνα της μητρόπολης και του ιμπεριαλισμού. Κάποιοι ανακαλύπτουν σήμερα πράγματα που από εδώ τα έχουμε κάνει σημαία από την πρώτη μέρα. Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Χαιρετίζουμε τα βήματα προόδου που σημειώνουν.

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

1918: ΟΤΑΝ Η ΝΕΑΡΗ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΚΥΡΩΝΕ ΤΑ ΛΗΣΤΡΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!


ΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΡΓΕΙΤΗ



Σημείωση δική μας : Ένα εξαιρετικό κατά τα άλλα κείμενο που αποκαλύπτει τον διαχρονικό ρόλο και χαρακτήρα του δανεισμού ως τοκογλυφικού εργαλείου ελέγχου οικονομικού και πολιτικού αλλά και της τελείως νέας ηθικής και συμπεριφοράς αρχών στις διεθνείς σχέσεις που έφερε η νεαρή Σοβιετική Ένωση ειδικά τα πρώτα ηρωικά χρόνια της επανάστασης. Δυστυχώς όμως έχουμε και τις γνωστές παιδικές αρρώστιες που έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας από εδώ να κριτικάρουμε. Δεν αντέχει σε κριτική η άποψη του αρθρογράφου ότι οι Βαλκανικοί πόλεμοι ήταν ιμπεριαλιστικοί ούτε η άποψη ότι η Μεγάλη Ιδέα που ήταν η θέληση και το όραμα απευλευθέρωσης των υπόλοιπων υπόδουλων Ελλήνων και η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου και σύγχρονου αστικού κράτους (παρά την καπηλεία, τις δημαγωγίες και τις φανφάρες των Κωλέτηδων) ήταν γενικά και αόριστα εθνικισμός. Δεν έχει διαβάσει ο αρθρογράφος ''το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των εθνών''; Εκεί ο Λένιν ξεκαθαρίζει τα πράγματα και μιλάει ξεκάθαρα για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών αλλά και της υποστήριξης των μπολσελβίκων στις προσπάθειες δημιουργίας ανεξάρτητων εθνικών κράτων από τους υπόδουλους λαούς και μάλιστα σε συνθήκες ιμπεριαλισμού.