ΠΑΣΟΚΙΚΑ ΜΑΣΚΑΡΑΛΙΚΙΑ

''Ψηφίζω πασόκ''

Ε ναι λοιπόν Αθηναίε! Ο ''υπερκομματικός'' Καμίνης ζύγισε την κατάσταση και αποφάσισε πως οι σκηνές στο Σύνταγμα χαλάνε την εικόνα και την... ισορροπία του κέντρου της πρωτεύουσας και έστειλε τους πραιτωριανούς του άλλου επιφανούς μασκαρά του πασόκ, πάλαι ποτέ προέδρου της ΕΦΕΕ και γνωστού με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο ''Μίστερ Σάμινα'', ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΑΠΟΥΤΣΗ, να τις ξηλώσουν.

Στον λαβύρινθο των πασοκικών σκέψεων φαίνεται πως τα άβατα στενά και δρόμοι πέριξ της Ομόνοιας αποτελούν διαφήμιση για την Αθήνα. Φαντάζομαι το συνεργείο που έκανε ξημερώματα ''σκούπα'' στις σκηνές στο Σύνταγμα πέρασε από την πιάτσα με τις μαύρες στην Γ' Σεπτεμβρίου, είδε τα πρεζάκια να λιώνουν τα κορμιά τους στην Πανεπιστημίου, προσπέρασε τους αλλοδαπούς νταραβερτζήδες στην Αγίου Κωνσταντίνου και αφού έκρινε οτι όλα τα παραπάνω συμβάλλουν στην... αρμονία του τοπίου, κίνησαν με περισσότερη ορμή και αποφασιστικότητα να διώξουν τις σκηνές από το Σύνταγμα που χαλάνε το ''τουριστικό προϊόν'' της πρωτεύουσας!

ΠΑΣΟΚΤΖΗΔΕΣ ΕΙΣΤΕ ΕΝΑ ΤΣΟΥΡΜΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΩΝ ΜΑΣΚΑΡΑΔΩΝ! Προσωπικά δεν περιμένω ΤΙΠΟΤΑ καλύτερο από τους άγριους του πασόκ. Οι άνθρωποι έχουν ξεπεράσει προ πολλού το στάδιο της επικινδυνότητας και πλέον είναι κακούργοι κατα συρροή. Στηρίζουν την κακουργία τους και την προπαγάνδα που την υποστηρίζει, πάνω σε μια λογικοφανή επιχειρηματολογία στα πλαίσια πάντα της ''πολιτικής ορθότητας'', δηλαδή του νεοφιλελεύθερου πολιτικού τραμπουκισμού με τον μανδύα της ''σοβαρότητας'' και της ''μετριοπάθειας'' (πχ ΣΚΑΪ), κρύβοντας το ''δάσος'' και προβάλλοντας συστηματικά το ''δέντρο'' όπως στην προκειμένη περίπτωση με τις σκηνές.

Αν και σαν κοινωνία σε λεκτικό είμαστε σχεσόν καθολικά εναντίον όλων αυτών των φορέων της καθεστωτικής πασοκικής προπαγάνδας (τον Πρετεντέρη αγαπάμε να τον μισούμε για παράδειγμα) παρ'ολα αυτά το δηλητήριο έχει πέσει και κυλάει στις συνειδήσεις. Έτσι μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι έτοιμο ή έχει ήδη δεχτεί οτι οι δεητζήδες είναι στο σύνολό τους ρετιρέ οπότε η ΔΕΗ πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί, οι φορτηγατζήδες είναι συντεχνία, οι ταξιτζήδες βολεμένοι που στερούν την επαγγελματική αποκατάσταση στον άνεργο και οτι το νούμερο ένα πρόβλημα της Αθήνας είναι οι σκηνές στο Σύνταγμα. Πολλά από τα προηγούμενα οι έλληνες πολίτες ούτε καν θα τα διανοούνταν μερικά χρόνια πριν.

Αυτή η προπαγάνδα βρίσκει πρόσφορο έδαφος λόγω της βαθιάς αποπολιτικοποίησης της ελληνικής κοινωνίας που την καθιστά εύκολο θύμα στους έμμισθους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, τόσο εύκολο που δέχεται αμάσητα τα χοντροκομμένα ψέμματα και τα μασκαραλίκια των καθεστωτικών, όπως του Καμίνη.

Τις μόνες αλήθειες που μπορούμε να ακούσουμε πλέον από τους πασόκους και τα φερέφωνά τους είναι αν μιλήσουν για νόμους της φυσικής ή αρχές και αξιώματα των μαθηματικών, ό,τι άλλο πουν είναι εκ προοιμίου ΨΕΜΑ ή επεξεργασμένη και προσαρμοσένη πραγματικότητα στους δοκιμαστικούς σωλήνες των εργαστηρίων της ψευδολογίας τους.
__________________________________

παράδειγμα πασοκισμού

''ΚΑΘΩΣΠΡΕΠΕΙ'' ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΟ!

Κατακαλόκαιρο βρήκαν οι ΑΓΡΙΑΝΘΡΩΠΟΙ του πασόκ να επιτεθούν στους ταξιτζήδες. Στρατηγικά άριστη χρονική επιλογή, καθώς από τη μια οι πλατείες και οι δρόμοι άδειασαν αποφεύγοντας έτσι τα πολλαπλά μέτωπα και από την άλλη η ιερή αγελάδα του τουρισμού που μπροστά της πρέπει να αναστέλλεται η αποιαδήποτε αντίδραση ή ακόμα και πολιτική ελευθερία εις το όνομα της έξωθεν καλής εικόνας της χώρας.

Φαντάζομαι ανάλογα και μεγαλύτερα προβλήματα στον τουρισμό θα είχαν δημιουργηθεί στην Αίγυπτο από τις πολυάνθρωπες κινητοποιήσεις ή στην Γαλλία που είχαν κλείσει επί βδομάδες διυλιστήρια και κεντρικές οδικές αρτηρίες. Αν είχε επιλέξει ο Πρετεντέρης την αναψυχή του σε αυτές τις χώρες θα είχε γράψει κάποιο πύρινο άρθρο στα ''ΝΕΑ'' για τους ανεύθυνους απεργούς-διαμαρτυρόμενους αυτών των χωρών...

Έτσι και οι ταξιτζήδες έχοντας απέναντί τους τον πασοκικό αγριανθρωπισμό και την εκστρατεία κατασυκοφάντησής τους ως ΡΕΤΙΡΕ (!), ανάλογης με αυτήν που υπέστησαν οι φορτηγατζήδες, καλούνται να μην βγάλουν άχνα, να γυρίσουν στο τιμόνι με σκυμένο το κεφάλι για να μην ''πληγεί ο τουρισμός'' και να καθήσουν σε ένα ''τραπέζι διαλόγου'' που οι αποφάσεις είναι προειλημμένες και να δεχτούν την οικονομική καταδίκη τους με σηκωμένα τα πόδια. Οι ταξιτζήδες με λίγα λόγια καλούνται να παίξουν τον ρόλο του κερατά και δαρμένου!

Εντάξει. Πασόκε της γειτονιάς, αύριο αν έρθω και σου σπάσω την πόρτα με βαριοπούλα μην βγεις να διαμαρτυρηθείς γιατί έχουμε τουριστική περίοδο...

Ταξιτζήδες, δυστυχώς ο αγώνας σας είναι ήδη ξεπουλημένος όπως ήταν και ο αγώνας των φορτηγατζήδων που τα βρήκε η ηγεσία τους, δηλαδή ο Τζωρτζάτος, με τον Ρέππα. Είναι όμως υποχρέωσή σας να αγωνιστείτε για την τιμή των όπλων, να χτυπήσετε την γροθιά στο μαχαίρι και να δείξετε ΚΑΙ εσείς οτι ο καιροί της απεργίας-αργίας έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΤΑΞΙΤΖΗΔΩΝ

  Μετά τους δημοσίους υπαλλήλους,τους φορτηγατζήδες και όλα τα άλλα υποτιθέμενα ''ρετιρέ'' ήρθε η ώρα και των ταξιτζήδων να νοιώσουν στο πετσί τους την καπιταλιστική νομοτέλεια σύμφωνα με την οποία σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης είναι τα μικρομεσαία στρώματα που προλεταριοποιούνται απότομα και εξαθλιώνονται άγρια.Αυτός ο νόμος έχει επιβεβαιωθεί σε όλες τις καπιταλιστικές κρίσεις πόσο μάλλον σήμερα που ζούμε την μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση όλων των εποχών.

  Αλλά ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι για να ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση όπως έχει σήμερα.Καταρχάς  η πρόθεση της κυβέρνησης είναι να ανοίξει πλήρως η αγορά και να μπορεί να βγάζει άδεια όποιος θέλει προς ώφελος φυσικά κάποιων μεγάλων εταιριών που θα μπουν στον κλάδο και θα γονατίσουν όλους τους μικρο'ι'διοκτήτες ταξί εξαναγκάζοντας τους να γίνουν υπάλληλοι οδηγοί των 600 ευρώ στην καλύτερη περίπτωση.

  Αυτή η πολιτική δεν είναι έμπνευση του ''κακού'' Ραγκούση αλλά στρατηγική απόφαση της Ε.Ε (να ανοίξουν όλα τα υποτίθεται κλειστά επαγγέλματα) με σύμπνοια όλων των ελληνικών κυβερνήσεων πράγματα προαποφασισμένα εδώ και πολλά χρόνια και φυσικά άλλο ένα συμβόλαιο θανάτου της ελληνικής κοινωνίας που εκτελείται από τους δοσίλογους του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι μόνο όταν καταρεύσουν οριστικά  θα σταματήσουν το καταστροφικό τους έργο. 

  Αλλά ας έρθουμε τώρα στα επειχηρήματα που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει την πολιτική της.Ακούσαμε τον Γερουλάνο να λέει ότι πως θα κοιτάξει στα μάτια την μητέρα που το παιδί της είναι άνεργο αν δεν ανοίξει το επάγγελμα των ταξί για να βρεί δουλειά.Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική.
  Οι άδειες ταξί που έχουν εκδοθεί είναι ήδη πολλές και ιδιατερά τα τελευταία χρόνια με την οικονομική κρίση η ζήτηση για ταξί έχει πέσει κατακόρυφα.Όλοι βλέπουμε ειδικά τον τελευταίο καιρό δεκάδες ταξί ακινητοποιημένα στις πιάτσες να σταυρώνουν πελάτη κάθε μισή ώρα.Φυσικά ένας πολύ σημαντικός λόγος είναι το εντελώς απαγορευτικό κόστος στα κόμιστρα που έχουν εκτινακτεί σε δυσβάστακτα ύψη,όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το κέρδος των ταξιτζήδων έχει αυξηθεί άλλες είναι οι αιτίες της αύξησης α)κατακόρυφη άνοδος των τιμών του πετρελαίου διεθνώς και μεγάλη αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα β)αύξηση στο κόστος των αδειών κυκλοφορίας και στις ασφάλειες των αυτοκινήτων γ)αύξηση στη φορολογία των μικρών επαγγελματιών, δηλαδή λιγότερη δουλειά με το ίδιο κέρδος.Σε αυτόν τον κλάδο ο Γερουλάνος υπόσχεται νέες θέσεις εργασίας!
  Το μόνο επιχείρημα που ευσταθεί είναι το υψηλό κόστος για την αγορά της άδειας όμως η άνοδος στην τιμή πήγαινε μαζί με την αύξηση της ανεργίας γιατί όποιος μπορούσε να αγοράσει άδεια εξασφάλιζε τα προηγούμενα χρόνια ένα σίγουρο μεροκάματο και φυσικά αυτό μπορούσε να διορθωθεί  
με τη θέσπιση κάποιων απλών ρυθμισεών(ανώτερη τιμή άδειας,περιουσιακά κριτήρια για τους κατόχους,απαγόρευση κατοχής από συνταξιούχους ή εξασκηση άλλου επαγγέλματος ταυτόχρονα κτλ)όλα αυτά αν η κυβέρνηση είχε αγνές προθέσεις.    

  Ελλείψη επιχειρημάτων ανέλαβαν δράση τα πάντα πρόθυμα ΜΜΕ σε διατεταγμένη υπηρεσία.Προπαγάνδα,λάσπη,κινδυνολογία,υπερβολές και κοινωνικός αυτοματισμός τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για ακόμα μια φορά εναντίον των απεργών όπως είχε γίνει και σε ανάλογες περιπτώσεις στο πρόσφατο παρελθόν(ναυτεργάτες,φορτηγατζήδες,κτλ)
  Μισή ώρα απέκλειαν το λιμάνι οι ταξιτζήδες και τα κανάλια έκαναν λες και ήρθε το τέλος του κόσμου.Μέχρι και οι γλάστρες των πρωινάδικων επιστρατεύτηκαν εναντίον των κινητοποιήσεων.Αν η Ελλάδα χρεοκοπούσε επίσημα (γιατί ο λαός έχει χρεοκοπήσει ήδη) κάτι που θα συμβεί αργά ή γρήγορα, κάποια παπαγαλάκια θα έριχναν μέρος της ευθύνης στους ταξιτζήδες που χάλασαν το κλίμα με τις κινητοποιήσεις και επηρέασαν αρνητικά τις αγορές τέτοια παράνοια προπαγάνδας επικρατεί.
  Φυσικά η κυβέρνηση θα μπορούσε αν ήθελε να αποφύγει αυτήν την κατάσταση μεσούσης της τουριστικής σεζόν αν αποδεχόταν απλά την πρόταση των συνδικαλιστών να αναβληθεί για 6 μήνες η ψήφιση του νομοσχεδίου.Η κυβέρνηση αρνήθηκε για δύο λόγους α)βιάζεται να εκτελέσει όσα περισσότερα συμβόλαια θανάτου προλάβει β)θέλει να πυροδοτεί τον κοινωνικό αυτοματισμό και να στρέφει την μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης για να εκβιάζει.
  Σε αυτό το σημείο πρέπει να σημειώσουμε πόσο απροσχημάτιστα εχθρικά γίνονται τα ΜΜΕ όταν έχουν να κάνουν με οργανωμένες κινητοποιήσεις εργαζομένων και κοινωνικών ομάδων(φορτηγατζήδες,ταξιτζήδες,ναυτεργάτες,εργαζόμενοι της ΔΕΗ κτλ) ακόμα και με αυτές τις συμβιβασμένες ηγεσίες που έχουν γιατί τα συνδικάτα διαθέτουν οργάνωση,αγωνιστικές εμπειρίες και είναι ο ιμάντας δράσης της εργατικής τάξης χωρίς αυτά οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να πετύχουν τίποτα.

 
  Τέλος πρέπει να αναφερθούμε και στην ηγεσία των ταξιτζήδων,ηγεσία συμβιβασμού και ήττας.Όταν βγάζεις τον Γιάννη Μανώλη(κρατικοδίαιτο γαλάζιο εργατοπατέρα επαγγελματία συνδικαλιστή) στο μπαλκόνι να μιλήσει στους απεργούς ή κατηγορείς τον κακό Ραγκούση και χαιρετίζεις τους υποτίθεται αντάρτες του ΠΑΣΟΚ( σήριαλ κάθε φορά και πιο κακοπαιγμένο) τότε καλλιεργείς τεράστιες αυταπάτες και εξαπατάς.
  Τα ανδρείκελα του ΠΑΣΟΚ ισοπεδώνουν και ξεπουλούν τα πάντα και  η ηγεσία των ταξιτζήδων πιστεύει ότι με συμβιβασμούς και διαπραγματεύσεις μπορεί να βρεθεί λύση.
 Οι ταξιτζήδες πρέπει να ξεπεράσουν τις συμβιβασμένες ηγεσίες τους και να συντονίσουν τους αγώνες τους με τα ζωντανά κινήματα της Ελληνικής κοινωνίας(συμμετοχή στους αγώνες εναντίον των διοδίων,στις πανεργατικές απεργίες,κοινές κινητοποιήσεις με τους φορτηγατζήδες κτλ.).
  Χωρίς ασυμβίβαστους και κοινούς αγώνες με την εργατική τάξη και την ελληνική κοινωνία συνολικά καμιά λύση δεν μπορεί να υπάρξει στις σημερινές συνθήκες.        

metro: μαθήματα πασοκισμού

ή αλλιώς: κάντο όπως ο Παπακωνσταντίνου

Η free press εφημερίδα metro, φρόντισε να παραπληροφορήσει έγκυρα τον αγουροξυπνημένο Αθηναίο πως ο μέσος μισθός στην ΔΕΗ είναι 5259 ευρώ! (δές ΕΔΩ)

Συγκεκριμένα αναφέρει:

Αν και το νούμερο ζαλίζει , σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο της ΓΕΝΟΠ –ΔΕΗ αυτός είναι ο μέσος μισθός που απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι στην εταιρεία.
Ειδικότερα και σύμφωνα με την ενημέρωση , η δαπάνη μισθοδοσίας το... α΄ τρίμηνο 2010, ανήλθε στα € 352,9 εκατ ενώ το τακτικό προσωπικό σε 22.367.

Με την απλή πράξη της διαίρεσης το ποσό το οποίο αντιστοιχεί σε κάθε έναν από τους 22.367 εργαζομένους στην επιχείρηση αγγίζει τα 5259 ευρώ.

Με την "απλή πράξη της διαίρεσης" λοιπόν προκύπτει οτι στην ΔΕΗ από την καθαρίστρια μέχρι και το διορισμένο μέλος του ΔΣ ή ακόμα και τον πρόεδρο όλοι παίρνουν γύρω στα πέντε χιλιάρικα τον μήνα! 

Στο λύκειο βέβαια μαθαίναμε οτι στην στατιστική υπάρχουν κι άλλα πράγματα εκτός από τον μέσο όρο, όπως το ΕΥΡΟΣ (διαφορά μέγιστης-ελάχιστης τιμής) και η ΔΙΑΣΠΟΡΑ (πόσο συγκεντρωμένες γύρω από τη μέση τιμή είναι οι τιμές της τυχαίας μεταβλητής). 

Σε ρεπορτάζ του Οκτωβρίου του 2009 πληροφορούμαστε οτι:

Εκτός από τις ετήσιες αποδοχές 300.000 ευρώ, ο πρόεδρος της ΔΕΗ εισπράττει και μπόνους 100.000 ευρώ. Μέχρι και 140.000 ευρώ κυμαίνονται οι ετήσιες αποδοχές των συμβούλων πλέον των αυτοκινήτων, των μπόνους και των άλλων παροχών. enet.gr

Δεν γνωρίζω κατά πόσο έχει μειωθεί από το 2009 ο μισθός του Προέδρου της ΔΕΗ και των συμβούλων αλλά πάλι δεν πιστεύω να έχουν... ξεπέσει και στα πέντε χιλιάρικα τον μήνα. Έτσι λοιπόν καταλαβαίνουμε οτι στην μισθοδοσία της ΔΕΗ υπάρχει μεγάλο εύρος μεταξύ ανώτερου και κατώτερου μισθού και μεγάλη διασπορά γύρω από τον περιβόητο μέσο όρο μισθοδοσίας, έχοντας πρόεδρο, συμβούλους και λοιπούς παρατρεχάμενους να απολαμβάνουν παχυλούς μισθούς άλλα και προνόμια. 

Συνεπώς αν μιλάμε για μισθοδοσία στην ΔΕΗ τσουβαλιάζοντας τον μισθό της καθαρίστριας με τον μισθό του προέδρου και τον μισθό του εναερίτη με αυτόν του μέλους του ΔΣ της εταιρίας και απο όλα αυτά βγάζουμε έναν μέσο όρο λέγοντας γενικά και αόριστα ''τόσα παίρνουν'' τότε παραπληροφορούμε και διαστρεβλώνουμε την πραγματικότητα.

'ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ' ΦΙΑΣΚΟ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ

  Άλλη μία απόχωρηση από την Σπίθα  πριν μερικές μέρες, αυτή τη φορά δράστης ο Γιώργος Καραμπελιάς και φυσικά όπως μας έχουν συνηθίσει σε αύτες τις περιπτώσεις ακολούθησε  επιστολή παραίτησης αλλά και διάφορα κείμενα που αναρτήθηκαν στη σελίδα του Άρδην όπου γίνεται κριτική στην ηγεσία της κίνησης και γίνονται καταγγελίες για αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις(οι βαρύτατες καταγγελίες Καζάκη όταν αποχώρησε ποτέ δεν απαντήθηκαν επί της ουσίας) επίσης στην τηλεοπτική εκπομπή του την Δευτέρα ο Καραμπελιάς αποκάλεσε τον Μίκη 'σταλινοζουλού'.

  Έστω και με μεγάλη καθυστέρηση κατέληξε στο συμπέρασμα που κάποιοι άλλοι είχαν βγάλει από την πρώτη στιγμή που είδε το φώς της δημοσιότητας η ιδρυτική διακήρυξη της κίνησης.http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5423
   Αυτό το συμπέρασμα έβγαινε αβίαστα όχι μόνο από το πολιτικό μανιφέστο της κίνησης( σούπα κοινοτοπιών και αόριστων καταγγελιών ) αλλά κυρίως από το τρόπο που δημιουργήθηκε η κίνηση.
    Ο Μίκης σαν νέος Μωυσής ανακοινώνει την ιδρυτική διακύρηξη στους 'πιστούς' χωρίς να έχει προηγηθεί οποιαδήποτε συζήτηση,ζύμωση ή άλλη διαδικασία για τον σχηματισμό του κειμένου και διορίζει επίσης δεκαμελής  <<Προσωρινή Συμβουλευτική Επιτροπή>> με καθαρά προσωπική του επιλογή και για όλα αυτά δεν γίνεται ούτε καν μία τυπική ψηφοφορία επικύρωσης από τη 'βάση'.

40 μέρες Οργής: Φτώχεια ιδεών και πολιτική μιζέρια

Του Θύμιου Παπανικολάου

Υπάρχουν περίοδοι στην ιστορία όπου η επελαύνουσα παρακμή και σήψη γίνεται πηγή της αλαζονικής ανοησίας, αδυνατίζει τη συλλογική συνείδηση και δημιουργεί σε πλατιά στρώματα του πληθυσμού την ανάγκη να μην έχουν πολιτικές πεποιθήσεις, την ανάγκη της παραπολιτικής χυδαιότητας, την ανάγκη δηλαδή να αναζητούν απελπισμένα μια αχτίδα φωτός από οποιοδήποτε τυχόντα πολιτικό τυχοδιώκτη.

Αυτό που συντελείται, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, είναι η «επέλαση» της νεοταξικής βαρβαρότητας: Μια «επέλαση» ασύλληπτη, σε όλους τους κοινωνικούς και πολιτικούς τομείς, μια «επέλαση» χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Τα πάντα ισοπεδώνονται! Η Ιστορία, η Πολιτική, η Αισθητική κάθε κοινωνική Επιστήμη βρίσκονται υπό διωγμό. Ιδιαίτερα χλευάζεται η θεωρητική γνώση και έχει ανακηρυχθεί, επίσημα, η κηδεία της από τους άμβωνες της νεοταξικής βαρβαρότητας (ΜΜΕ).

Μέσα σε αυτή την ασύλληπτη κατάπτωση των ιδεών και αξιών, της γνώσης και της σκέψης, εκκολάπτεται η αυθάδεια της ανοησίας. Και αυτό γιατί τέτοιες καταστάσεις σήψης και παρακμής δημιουργούν ένα πλατύ κοινωνικό στρώμα χωρίς πεποιθήσεις και συγκροτημένες αξίες, χωρίς σκέψη και πολιτική συνείδηση, στρώματα εξαθλιωμένα οικονομικά, πολιτικά και ψυχολογικά, στρώματα ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΑ και ακραίως ΑΛΛΟΤΡΙΩΜΕΝΑ τα οποία τρέφονται από την κακοπιστία, τα «κόπρανα» των ΜΜΕ, την παραπολιτική παραφιλολογία και όλων των ειδών τις χυδαιότητες των μηχανισμών εξουσίας.

Αυτή η «πανοπλία της ανοησίας» μπορεί να ραγίσει και θρυμματιστεί ΜΟΝΟ από το «ξύπνημα» των επαναστατικών κινημάτων: Όταν η κοινωνική ΟΡΓΗ αρχίζει να κινείται και να αποκρυσταλλώνεται σε ορμητικά λαϊκά κινήματα με ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, με ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΟΡΓΑΝΩΣΗ…

Μέσα, βεβαίως, σε αυτή την τεράστια και χρόνια κατάπτωση των ιδεών και αξιών, της γνώσης και της σκέψης, τα ξεσπάσματα της λαϊκής οργής, από μόνα τους, δεν είναι δυνατόν να ανυψωθούν σε συλλογική κοινωνική συνείδηση, σε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ λαϊκά κινήματα.

Η Ιστορία και η Θεωρία των Κινημάτων έχει δείξει ότι ο ενστικτώδης κοινωνικός θυμός, όσο εκρηκτικός και αν είναι, δεν μπορεί ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ να συνδεθεί με την επαναστατική παράδοση και να ανυψωθεί σε ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ.

Το ΚΕΝΟ αυτό έρχεται να τα καλύψει η λεγόμενη «Πολιτική Πρωτοπορία» η οποία αγωνίζεται, με νύχια και με δόντια, σε εποχές οπισθοδρόμησης (σαν την εποχή μας), να διατηρήσει τις αγωνιστικές παραδόσεις και τις θεωρητικές κατακτήσεις των μεγάλων ιστορικών κινημάτων: Την ακριβοπληρωμένη πείρα του παρελθόντος.

Όμως, το δραματικό στοιχείο της εποχής μας συνίσταται σε τούτο: Ότι δεν υπάρχει αυτός ο καθοριστικός πολιτικός συντελεστής της «πρωτοπορίας».

Έχει καταστραφεί (ή ενσωματωθεί στην καθεστωτική «πανοπλία της βλακείας») ο ΣΥΝΔΕΤΙΚΟΣ ιμάντας με την επαναστατική παράδοση των κινημάτων, με τις αξίες τους, με τη ΘΕΩΡΙΑ τους…

Μοιάζει να ζούμε σήμερα την προϊστορία των κινημάτων και όχι την Ιστορία τους. Μοιάζει σαν να ξεκινάμε από το μηδέν, από ένα νηπιακό στάδιο.

Πράγματι ξεκινάμε από το μηδέν, αλλά από ένα δυναμικό ΜΗΔΕΝ. Η ιστορία και η Θεωρία των Κινημάτων δεν έχει ΧΑΘΕΙ, ούτε μπορεί να χαθεί. Συνεπώς η σημερινή βάση μπορεί να είναι μηδενική, αλλά αργά ή γρήγορα θα συνδεθεί με την Ιστορία και τη Θεωρία των Κινημάτων, δηλαδή με τη συσσωρευμένη ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ εμπειρία και θα κάνει, έτσι ΓΙΓΑΝΤΙΑ βήματα προς τα εμπρός…

Η περίοδος που ζούμε είναι μια περίοδος συσσώρευσης, συμπίεσης και ενστικτώδους ΕΚΡΗΞΗΣ της λαϊκής οργής. Αυτό θα συντελέσει στη γέννηση και ανάπτυξη νέων πολιτικών πρωτοποριών, ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΝ πολιτικών εμβρύων που θα αποτελέσουν τη «μαγιά» η οποία θα ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ τη ΣΥΝΔΕΣΗ του «σήμερα» με το «χθες», τη ΣΥΝΔΕΣΗ της ενστικτώδους λαϊκής οργής με τις επαναστατικές παραδόσεις των λαϊκών κινημάτων, την ανασυγκρότηση των Ιδεών και την αποκατάσταση της επαναστατικής ΘΕΩΡΙΑΣ…

Είναι λοιπόν βασικό, ΚΑΘΗΚΟΝ πρώτης προτεραιότητας, να ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ τη θεωρητική, ιδεολογική και πολιτική μιζέρια μας και να μην καλύπτουμε τα δραματικά αυτά ΚΕΝΑ μας με επιφωνήματα, αναθέματα, συνθήματα, κραυγές, αφορισμούς και φεουδαρχικές οργανωτικές αντιλήψεις: Αναγωγή του «ατόμου» μας ή του κλειστού φέουδού μας, σε «επαναστατικό κέντρο», σε «γραφείο» αφορισμών και χυδαίων ύβρεων, σε «γραφείο» μοιράσματος «επαναστατικών» ενσήμων, ανάλογα με τις εναλλασσόμενες και τρεχούμενες τυχοδιωκτικές μας πρακτικές.

Είναι πραγματικά αστείο να αυτό-αναγορεύεται ο κάθε τυχόντας, ιδεολογικά και πολιτικά ανύπαρκτος, σε «αγωνιστικό» κέντρο ή να συγκροτεί τυχοδιωκτικά «Λαϊκά» ή «Πατριωτικά Μέτωπα» την ώρα που δεν έχει αρθρώσει, έστω και με μορφή ψελλίσματος, ΠΟΛΙΤΙΚΟ και ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΛΟΓΟ για το κίνημα των «αγανακτισμένων».

Είναι πραγματικά για γέλια να κραυγάζεις «επαναστατικά» για τους «αγανακτισμένους των Πλατειών» και να μην έχεις καν αποπειραθεί να δώσεις μια ανάλυση για αυτό το Κίνημα, μια έστω μικρή επεξεργασία και αξιολόγησή του…

Τέτοια δραματική θεωρητική και πολιτική φτώχεια, για ένα κίνημα λαϊκής ΟΡΓΗΣ πάνω από ένα μήνα, δεν έχει ΙΣΤΟΡΙΚΟ προηγούμενο: Αντανακλά την ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ πολιτικής πρωτοπορίας, την τραγική φτώχεια των Ιδεών, τη μιζέρια των φετιχιστών της «άμεσης δράσης», το πλήθος των «πολιτικών τουριστών» και τυχοδιωκτών …

Οι «αγανακτισμένες» Πλατείες πρέπει να οργανωθούν και να ξεχυθούν παντού…

ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΣΑΛΤΟ


Κάθε αγωνιστής πρέπει να προβληματίζεται και να δυσπιστεί πολύ όταν βλέπει να τον χειροκροτούν οι δήμιοι του λαού και οι ύαινες της προπαγάνδας τους. 
Σήμερα οι «νταβάδες» και τα αποκρουστικά τους ΜΜΕ χειροκροτούν και υμνούν τις ειρηνικές εξεγέρσεις στις πλατείες. 
Ποιοι; Αυτοί οι δήμιοι που λιθοβολούσαν θηριωδώς τους λιμενεργάτες που αγωνίζονταν, τους φορτηγατζήδες που είχαν εξεγερθεί, τους αγρότες που αφάνιζαν, τους κατοίκους της Κερατέας που αντιστεκόντουσαν στην κυβερνητική μοχθηρία και κάθε άλλη αγωνιστική εκδήλωση… 
Αποτελεί μακάβριο μορφασμό κοροϊδίας να χειροκροτούν οι δήμιοί μας, εν χωρώ, την εξεγερτική αγανάκτησή μας;
Και τι ιδιαιτέρως χειροκροτούν; Το γεγονός ότι κατεβαίνουμε στις πλατείες χωρίς ΙΔΕΕΣ, χωρίς συγκεκριμένα αιτήματα αλλά γενικά αιτήματα περί δημοκρατίας και Δικαίου, χωρίς μοχλούς και ιμάντες ανάπτυξης της αυτενέργειάς μας και αυτό-οργάνωσής μας, χωρίς ΟΡΓΑΝΩΣΗ και ηγέτες (ηγέτες κινημάτων και όχι του καθεστώτος), σαν σκόρπια άτομα, σαν αθροιστικά σύνολα ατομικών απόψεων, σαν Βαβυλωνία… 

Πολλοί, σκοπίμως, ή από άγνοια, ή επειδή δεν διαβάζουν προσεκτικά τα κείμενά μας παρανόησαν την κριτική μας και υπέθεσαν ότι είμαστε εναντίον των «κινημάτων» στις Πλατείες. 

Αυτή η χώρα... δεν μας ανήκει!

Του Δημήτρη Καζάκη

  «Είμαστε αποφασισμέ­νοι να σώσουμε τη χώρα», φέρεται να είπε ο πρωθυπουρ­γός στο Υπουργικό Συμβούλιο της Δευτέρας. Αυτό, ύστερα απ’ όλα όσα πέρασε η χώρα και ο λαός τον τελευ­ταίο χρόνο, μόνο σαν απειλή μπορεί να εκληφθεί.

Ναι, κύριοι, είναι αποφασισμένοι να μας σώζουν, τόσο η κυβέρνηση όσο και τα αφεντικά της εντός και εκτός Ελλάδας, μέχρις ότου δεν αφή­σουν πέτρα πάνω σε πέτρα. Εδώ και μήνες, πριν καν μας επιβληθεί το μνη­μόνιο και ο «μηχανισμός στήριξης», λέμε και ξαναλέμε ότι η Ελλάδα και ο λαός της βρίσκονται μπροστά στη μεγαλύτερη απειλή που έχουν αντι­μετωπίσει ποτέ στην ιστορία τους. Κι αυτή η απειλή είναι ικανή να αφανί­σει τη χώρα, να την αφήσει σε ερεί­πια χωρίς καμιά δυνατότητα ανοικο­δόμησης.

ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

   

    Ένα από τα πιο προνομιακά πεδία έκφρασης της καθεστωτικής ιδεολογίας  είναι ο χώρος της παιδείας.Γι’ αυτό μόνο τυχαία δεν θα πρέπει να θεωρηθεί η επιλογή ενός  άρθρου του Πάσχου Μανδραβέλη αρθρογράφου της Καθημερινής ως πηγής για περίληψη και σχολιασμό στο μάθημα της Νεοελληνικής γλώσσας(Έκθεση) για τις φετινές πανελλήνιες εξετάσεις της Γ΄  λυκείου.

     Η κατοχική κυβέρνηση του Πασοκ και οι φωστήρες του υπουργείου παιδείας (Θ.Δραγώνα,Μ.Ρεπούση για να θυμηθούμε και μερικούς παλιότερους) για άλλη μια φορά δεν κράτησαν ούτε τα προσχήματα. Συνήθως  σε τέτοιες περιπτώσεις επιλέγονται κείμενα κλασσικών συγγραφέων καθολικής αναγνώρισης ή μελέτες διεθνών οργανισμών (π.χ  Ο.Η.Ε) που θεωρούνται πολιτικά 'ουδέτεροι'.Όλα αυτά βέβαια σε φυσιολογικές εποχές γιατί σε εποχές μνημονίου και 'ανωμαλίας' επιλέγονται οι ακραιφνείς  νεοφιλελεύθεροι βάρδοι της παγκοσμιοποίησης.

   Δεν είναι όμως μόνο η επιλογή του προσώπου που ξενίζει είναι και το ίδιο το περιεχόμενο του κειμένου επιεικώς ακατάλληλο για το χώρο της παιδείας.

   Το διαδίκτυο  θεοποιείται και παρουσιάζεται σαν το φάρμακο για κάθε νόσο και όσοι εκφράζουν επιφυλάξεις για τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει χαρακτηρίζονται απλά ως ‘γκρινιάρηδες’.Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί ο Μανδραβέλης για να στηρίξει τους ισχυρισμούς του είναι εξίσου 'βαθυστόχαστα'.

    Στις τρεις γκρίνιες που εντοπίζει έναντι του διαδικτύου η πρώτη είναι το βιβλίο του Πωλ Βιριλιό ‘Πληροφορική βόμβα’ όπου κάνει μια παγκοσμίως πρωτοποριακή βιβλιοκριτική λέγοντας  ότι το συγκεκριμένο βιβλίο είναι μόνο κινδυνολογία χωρίς να κάνει τον κόπο να τεκμηριώσει την αποψή του.

   Η δεύτερη γκρίνια που αναφέρει είναι ότι 'τι να το κάνω εγώ το εμβόλιο για το Αλτσχάιμερ όταν τα παιδιά της Αφρικής δεν έχουν ούτε εμβόλιο για τον πυρετό' επιχείρημα που ακούγεται όπως μας λέει για κάθε νέα τεχνολογία και η τρίτη γκρίνια είναι το ψηφιακό χάσμα των αναπτυγμένων χωρών με τις υπόλοιπες δηλαδή παρόμοια με τη δεύτερη.Για το ψηφιακό χάσμα ο Μανδραβέλης μας λέει ότι ανισότητες πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν σε όλους τους τομείς ( στον καπιταλισμό αυτά θεωρούνται φυσικές νομοτέλειες ) άρα κανένα πρόβλημα.

   Τα μόνα αρνητικά που βλέπει στο διαδίκτυο είναι ένας 'κατακερματισμός της εμπειρίας' και το    'πληροφοριακό άγχος'.

   Για την έκρηξη στην διακίνηση παιδικής πορνογραφίας μέσω διαδικτύου δεν έχει ακούσει τίποτα,ούτε για την κατακόρυφη αύξηση του ιντερνετικού τζόγου,ούτε για την τεράστια συλλογή προσωπικών δεδομένων (μέσω facebook κτλ.) και για τόσα άλλα αρνητικά για τα οποία δεν αναφέρει τίποτα.

   Όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με τα προπαγανδιστικά ιδεολογήματα του Πάσχου τόσο χειρότερα για την πραγματικότητα αλλά τέλος πάντων τον Μανδραβέλη τον ξέρουμε είναι σεσημασμένος (τη δουλειά του κάνει και πληρώνεται αδρά )  τα παιδιά της τρίτης λυκείου τι φταίνε να το τρώνε στην μάπα με τα μέτρια και προκατειλημμένα κειμενά του.

   
 ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ  ΕΔΩ.

  
    Η σκοπιμότητα του υπουργείου με την προσπάθεια θεοποίησης των νέων τεχνολογιών με τη επιλογή τέτοιων κειμένων ( ανάλογα κείμενα και θέματα είχαν δοθεί και τα προηγούμενα χρόνια ) είναι να χρυσώσει το χάπι της επικείμενης πλήρους διάλυσης του ότι έχει απομείνει από τη δημόσια παιδεία.Η λογική τους απλή 'δεν έχετε βιβλιοθήκη στο σχολείο δεν πειράζει βρείτε τα στο ίντερνετ' , ' δεν έχετε δωρεάν σχολικά βιβλία δεν πειράζει κατεβαστετά από το ίντερνετ' για αυτό επιλέχθηκε το συγκεκριμένο κείμενο με τις αναφορές στην αρχή ότι όλοι μπορούν να διαβάσουν την βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ από το σπίτι τους και να παρακολουθήσουν δωρεάν τα μαθήματα του MIT.
  Προωθούν τη λογική κάντα όλα μόνος σου μέσω ίντερνετ και μην περιμένεις δωρεάν δημόσια παιδεία και άλλα τέτοια 'ξεπερασμένα' πράγματα.
  Τέτοια φύκια και μεταξωτές κορδέλες προσπαθούν να μας πουλήσουν οι εθνομηδενιστές του υπουργείου με τη βοήθεια του νεοταξικού ιερατείου του Αλαφούζου (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ,ΣΚΑΙ ΚΤΛ. )
  
         
           ΤΟΥΣ ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ

Όψεις νεοφιλελευθερισμού στην μεταμοντέρνα Ελλάδα

Σταχυολόγηση από τον καθεστωτικό τύπο

Έχω βαρεθεί να ακούω διαρκώς τον κάθε αφελή να εκστομίζει άρες-κατάρες εναντίον των Μ.Μ.Ε. Η κριτική (υστερική και αφοριστική) είναι άδικη. Εγώ λαμβάνω την πληρέστερη και συνοπτικότερη ενημέρωση, χωρίς κόπο και ψάξιμο. Τρεις σελίδες από την Καθημερινή, μια φορά την εβδομάδα, και έχεις απλά και συνοπτικά όλη τη κυβερνητική πολιτική, τις επιδιώξεις του Τζέφρυ και των Τραπεζών, της Τρόικας και του ΔΝΤ. Όλο το δωσιλογικό κατεστημένο σε πέντε αράδες, με απλά ελληνικά, για να μην έχει κανείς αμφιβολίες.

Ενδεικτικά, από την τελευταία κυριακάτικη Καθημερινή:

Σκληρά διλήμματα

Ο Αλέξης Παπαχελάς προτείνει να ξεπουληθεί η χώρα, προκειμένου να μην ξεπουληθεί η χώρα:

Η τραγωδία των Ελλήνων πολιτικών ηγετών είναι πως δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει μαγική λύση στο πρόβλημά τους. Όσο δειλιάζεις να απολύσεις 10.000 υπαλλήλους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, τόσο πιο σίγουρο κάνεις ότι θα αναγκασθείς σε λίγους μήνες να απολύσεις 100.000.

Ανάγκη λαϊκού ηγέτη

Ο Κώστας Iορδανίδης περιγράφει την φασίζουσα δομή των σύγχρονων δημοκρατιών και προτείνει το ιδανικό προφίλ ενός νέου δικτάτορα:

Εγείρεται το ερώτημα, κατά συνέπεια, εάν σε μια χώρα, όπου ισχύει το αντιπροσωπευτικό σύστημα διακυβερνήσεως, μπορεί να εφαρμοσθούν ριζοσπαστικές αλλαγές. Πρόκειται φυσικά για ψευδεπίγραφο δίλημμα, διότι δεν υπάρχει πρόταση -ακόμη και η πιο ολέθρια για τα συμφέροντα των πολιτών- σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία που να μην γίνεται αποδεκτή, εάν υπάρχει ηγέτης να την διοχετεύσει στις «μάζες» καταλλήλως. […] Διέφυγε της προσοχής των «εκσυγχρονιστών» της κυβερνήσεως του κ. Παπανδρέου ότι οι μεγαλύτεροι ηγέτες της Δύσης, δεν ήταν ούτε σοσιαλιστές ούτε συντηρητικοί - με την τρέχουσα σημασία της λέξεως. Ήταν ριζοσπάστες λαϊκιστές. […] Αυτό που στην παρούσα φάση έχει ανάγκη η Ελλάς είναι λαϊκό ηγέτη, με την παραδοσιακή σημασία της λέξεως, που θα δημιουργήσει στους πολίτες την επιθυμία να αγωνισθούν.

Ο κλαυθμός για το Δημόσιο

Ο Πάσχος Mανδραβέλης, ως συνήθως, αναλαμβάνει να εκλαϊκεύσει, με έξυπνα τσιτάτα και ατάκες, τις απαιτήσεις του ΔΝΤ:

Με τις ιδιωτικοποιήσεις δεν πρόκειται να χαθούν θέσεις εργασίας. Θα χαθούν θέσεις πληρωμένης αεργίας.

Ηγεσίες σε αδιέξοδο

Ο Στέφανος Μάνος, όπως πάντα, αποφασίζει και ανακοινώνει την κυβερνητική πολιτική του επόμενου διαστήματος. Αυτή τη σαιζόν η συνταγή περιλαμβάνει κυβέρνηση (αντ)εθνικής συνεννόησης, ώστε να εφαρμοστεί το νέο μνημόνιο:

Στην ερώτηση για τον βασικότερο υπεύθυνο για το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος, μόλις 2% απαντά «τα δάνεια και ο υπερδανεισμός». Η σωστή και απλή απάντηση ότι «ξοδεύουμε περισσότερα από όσα βγάζουμε» δεν αναφέρεται καν! […] Είμαστε σε πραγματικό αδιέξοδο που ελπίζω να κατανοήσουν όσοι διατηρούν καθαρό μυαλό στο ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. και να δράσουν αναλόγως.

Oι προτάσεις Mάνου

Ο Χρήστος Γιανναράς αναλαμβάνει το φιλολογικό επίχρησμα, ώστε να πιάσει και το πιο απαιτητικό, φιλολογικά, κοινό (Μανδραβέλης από την ανάποδη):

Δεκαετίες τώρα ο κ. Mάνος καταθέτει σταθερά ένα πολιτικό λόγο εκπληκτικής (για τα δεδομένα του ελλαδικού σκηνικού) συνέπειας σε στόχους ορθολογικού νοικοκυρέματος του κράτους. Έχει το χάρισμα να λύνει προβλήματα, είναι προικισμένος με την πολιτική ευφυΐα της τετράγωνης λογικής. […] H επιβίωση ανεξάρτητου ελλαδικού κράτους μετράει μέρες, το ίδιο και το όποιο υπόλειμμα έννομης τάξης. H εφαρμογή των προτάσεων Mάνου είναι κατεπειγόντως επιτακτική.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ΡΕΣΑΛΤΟ ΣΤΟ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

Σχέδιο εξόντωσης των Ελλήνων εργατών

Τεύχος 2ον: Ιανουάριος 2006

 Στα σκαριά η εξόντωση της ελληνικής εργατικής τάξης. Το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο προωθεί μεσαιωνικά και βάρβαρα μέτρα κατά του ελληνικού λαού. Επιχειρεί να πάρει πίσω όλες τις κατακτήσεις του και να τον βυθίσει στα έσχατα όρια της εξαθλίωσης. Φυσικά αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί, τουλάχιστο σήμερα, με την ωμή βία. Γι’αυτό επιλέγονται σχεδιασμοί πιο αποτελεσματικοί και «ειρηνικοί»: Η περιθωριοποίηση της ελληνικής εργατικής τάξης μέσω της «πολύ-εθνικής» και «πολύ-πολιτισμικής» Ελλάδας. 

Τα σχέδια αυτά δεν είναι ευρεσιτεχνία του ελληνικού καπιταλισμού. Έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία στις ΗΠΑ και στην Αγγλία. Εκεί με τη μαζική εισαγωγή εκατομμυρίων ξένων εργατών (χωρίς καμιά ταξική συνείδηση), και την κρατική υποστήριξη της «πολύ-πολιτισμικότητας» πέτυχαν: 

Πρώτον. Να καταστήσουν μειοψηφία τη ντόπια, συνειδητή και οργανωμένη εργατική τάξη, με τις μεγάλες αγωνιστικές παραδόσεις. 

Δεύτερον. Να εκτοπίσουν παντελώς τα βασικά ταξικά ζητήματα από το κέντρο της πολιτικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης, βάζοντας στη θέση τους τα ζητήματα των «μειονοτήτων». 

Στην Ελλάδα, όπως και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες,μιλάμε ακόμα για την ανεργία, την ακρίβεια, τους μισθούς, τις συντάξεις, τα ωράρια και όλα τα κόμματα και οι κυβερνήσεις είναι υποχρεωμένες να παίρνουν θέση απέναντι σε αυτά τα ζητήματα. Αυτό όμως δε συμβαίνει καθόλου στις λεγόμενες «πολύ-πολιτισμικές» κοινωνίες. Εκεί κεντρικά ζητήματα είναι το δικαίωμα των ισλαμιστών να βάζουν «φερετζέ» στις γυναίκες τους, των ομοφυλόφιλων να παντρεύονται και λοιπά παρόμοια. 

Το οργανωμένο προλεταριάτο θεωρείται απλώς μια ακόμα μειονότητα, δίπλα στους μαύρους, στους Ασιάτες, στους ομοφυλόφιλους κλπ. Οι εφημερίδες, τα κανάλια, τα κόμματα, η βουλή δεν έχουν κανένα λόγο να θεωρούν τα δικά του ζητήματα πιο σημαντικά από τα ζητήματα των άλλων μειονοτήτων. 

Όσο για την αριστερά, αυτή έχει μετατραπεί σε μια φιλανθρωπική οργάνωση, που μπορεί απλά να διεκδικεί μικρομεταρρυθμίσεις και περισσότερη «κοινωνική ευαισθησία»για τις «μειονότητες». 

Πρέπει να το καταλάβουμε καλά: Μέσα στα σημερινά πλαίσια της καπιταλιστικής παρακμής, «πολύ-εθνική» και «πολύ-πολιτισμική» κοινωνία σημαίνει μια κοινωνία όπου το εργατικό κίνημα και η αριστερά έχουν μπει οριστικά στη γωνία. 

Το παιχνίδι του ανακατέματος των πληθυσμών στοχεύει στη διάλυση της ελληνικής εργατικής τάξης και των οργανώσεών της, στην εξαθλίωση όλων των εργαζομένων και στη δημιουργία «γκέτων». Δηλαδή στη διαίρεση και τη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας, στη δημιουργία διχαστικών καταστάσεων, στην υπόθαλψη εθνικιστικών παθών και στην πολτοποίηση της ιστορικής μας μνήμης και των αγωνιστικών λαϊκών μας παραδόσεων. 
Οι θλιβεροί κλόουν της «συμμετοχικής αριστεράς», από κοινού με τους υπερεπαναστάτες της φράσης, δεν παρέχουν απλώς το «αριστερό» άλλοθι σε αυτούς τους εφιαλτικούς σχεδιασμούς, αλλά αποτελούν και την ιδεολογική πρωτοπορία της «πολύ-εθνικής» και «πολύ-πολιτισμικής» κοινωνίας. 

ΠΗΓΗ ΡΕΣΑΛΤΟ