Η ανυπαρξία πρότασης και ο στρουθοκαμηλισμός ως πολιτική

Δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε ειδικά κάθε φορά που τα γεγονότα το επιβεβαιώνουν. Οι κρίσιμες καμπές των γεγονότων είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές για όλους με την στάση που κρατούν απέναντι σε αυτά. Το ζήτημα της εκλογής προέδρου δημοκρατίας και οι πρόωρες εκλογές είναι ένα τέτοιο ζήτημα, όλοι πρέπει να πάρουν θέση. Θέση πήρε και το Άρδην στην οποία ασκήσαμε κριτική και από τα σχόλια αλλά και από το νέο κείμενο του Ρακκά προκύπτουν χρήσιμα πολιτικά συμπεράσματα. Σε αυτό το κείμενο ο Ρακκάς φτάνει στο συμπέρασμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όταν γίνει κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να διαπραγματευτεί γιατί οι δανειστές και η τρόικα δεν έχουν καμιά διάθεση διαπραγμάτευσης και δεν θα κάνουν ούτε χιλιοστό πίσω. Συμφωνούμε απόλυτα με αυτή τη διαπίστωση όμως εμείς αυτό το είχαμε διαπιστώσει και υπογραμμίσει από τότε που ο ΓΑΠ έβαζε την Ελλάδα στα μνημόνια και η Ν.Δ ήταν αντιμνημονιακή και του ασκούσε κριτική ότι δεν διαπραγματεύτηκε με τους δανειστές όπως έπρεπε.

Καραμπελιάς υπέρ της κατοχικής κυβέρνησης, ''της εθνικής συναίνεσης'' και κατά των εκλογών

Η περίπτωση του Καραμπελιά και τα όσα υποστηρίζει ειδικά τελευταία δεν είναι για μας καθόλου ευχάριστη. Γιατί μπορεί ουδέποτε να μην συμφωνούσαμε απόλυτα σε όλα με τον Καραμπελιά αλλά τουλάχιστον και ειδικά πριν τεθεί το ζήτημα της εξόδου από το ευρώ η στάση του ήταν τουλάχιστον αξιοπρεπής. Γιατί το Άρδην και για την Νέα Τάξη μιλούσε και με τα ιδεολογήματα της (εθνομηδενισμός, κοσμοπολιτισμός, ανοιχτά σύνορα) ερχόταν σε σύγκρουση. Έδωσε σημαντικές ιδεολογικές μάχες και μάλιστα σε μιά εποχή που όσοι αντιστέκονταν στο σημιτικό συρφετό και στον εκσυχρονισμό ήταν μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού. Όμως όταν η κρίση άρχισε να θέτει τα μεγάλα διλήμματα ο Καραμπελιάς άρχισε να γέρνει προς την πλευρά των καθεστωτικών δυνάμεων. Το είχαμε πει από την αρχή της κρίσης δεν είναι δυνατόν να δηλώνεις αντιμνημονιακός και ταυτόχρονα να είσαι υπέρ της άνευ όρων παραμονής στην ευρωζώνη.

Τα μνημόνια και ο αγώνας εναντίον του ευρώ και της ΕΕ

Γράφει ο Κ. Αγραφιώτης

Πρόσφατα δόθηκαν στη δημοσιότητα οι επιστολές που έστειλε στις 15 /10/ 2010 και στις 19/11/2010 ο τέως πρόεδρος της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας (EKT) Ζαν Κλωντ Τρισέ στον υπουργό οικονομικών της Ιρλανδίας. Στόχος ήταν η υπαγωγή της χώρας αυτής στο μνημονιακό καθεστώς, Το περιεχόμενο τους είναι ενδεικτικό των συνθηκών που επικρατούν στην ΕΕ, ενδεικτικό του καθεστώτος υποτέλειας και εξάρτησης των μικρότερων χωρών και σε ένα βαθμό και μεγαλύτερων από τον κυρίαρχο ιμπεριαλιστικό πυρήνα της ΕΕ. Ακόμη ότι οι διορισμένοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (EKT), αυτοί που κανείς δεν ψήφισε, αλλά διορίστηκαν από το μονοπωλιακό κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του συμπεριφέρονται προς τις κυβερνήσεις με τον τρόπο που στις επιστολές φαίνεται.

Η Ουκρανία ταράζει τα λιμνάζοντα νερά

Το ζήτημα της Ουκρανίας για μας στην Ελλάδα πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι σημαντικό και κομβικό κυρίως σε ιδεολογικό επίπεδο. Εξηγούμαστε όχι ότι μια πολεμική σύρραξη και μία ανοιχτή επέμβαση της Νέας Τάξης δεν έχει τεράστια σημασία αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι το επίπεδο του κινήματος είναι σε ένα τόσο χαμηλό επίπεδο που ελάχιστα μπορεί να επηρεάσει τις εκεί εξελίξεις στο άμεσο μέλλον μέσω της ''διπλωματίας'' των λαών. Όμως οι αλλαγές, οι διαφοροποιήσεις, οι συγκρούσεις και οι ρήξεις που το ζήτημα της Ουκρανίας επέφερε σε ιδεολογικό επίπεδο είναι διόλου ευκαταφρόνητες. Καταρχάς το σύνολο της ''επίσημης'' αριστεράς μας δικαίωσε για μιά ακόμη φορά στο ότι ''τα πτώματα δεν είναι ικανά για αγώνα αλλά είναι ικανά να εμποδίζουν κάθε αγώνα'' υιοθετώντας αμέσως τη λογική των ίσων αποστάσεων. Από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΣΕΚ, το ΚΚΕ μέχρι τους αναρχικούς και τους αναρχοαυτόνομους η κυρίαρχη άποψη ήταν αυτή αλλά ευτυχώς δεν ήταν η μόνη. Γιατί όσο ο καιρός περνούσε και οι εξελίξεις έτρεχαν και όλο και περισσότερες εικόνες και πληροφορίες έφταναν από την Ουκρανία όλο και περισσότεροι διαφοροποιούνταν

Φορτσάκης: Υπερασπιστής του δικαίου με λίγο χρόνο

Η στραταρχική αυθάδεια ενός κρατικοδίαιτου λαμόγιου

Σημείωση δική μας : Το πιό εξοργιστικό με όλα τα νεοφιλελεύθερα μνημονιακά παπαγαλάκια που περιφέρονται στα ΜΜΕ σαν το Φορτσάκη είναι ότι ενώ καταφέρονται εναντίον του κρατισμού και των κομμάτων είναι και εντελώς κρατικοδίαιτα(με πολύ παχυλούς μισθούς και πολυθεσίτες) και προ'ι'όντα του κομματικού σωλήνα. Αν υπήρχε υποτυπώδες κίνημα και αριστερά τέτοιοι τύποι δεν θα διανοούνταν καν να αυθαδιάσουν.

«Το πανεπιστήμιο είναι δημόσια περιουσία, ανήκει στους Έλληνες πολίτες και πρέπει να προστατεύεται αναλόγως», αυτά δήλωνε πριν από λίγες ημέρες ο κύριος Θεόδωρος Φορτσάκης, Πρύτανης του ΕΚΠΑ και Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ. Ο ίδιος ζητάει τώρα την κατάργηση των φοιτητικών οργανώσεων αλλά αυτό μοιάζει λίγο αχάριστο αν σκεφτεί κανείς ότι ξεκίνησε από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, για την οποία έχει μόνο τα καλύτερα λόγια να πει στις ημερίδες και τις εκδηλώσεις της ΔΑΠ Νομικής. Άλλωστε η καριέρα του πήρε την ανιούσα από την ημέρα που την άφησε.

Tων Κώστα Εφήμερου, Νίκου Μιχαλίτση, Σωτήρη Σβανά

Ο πολυθεσίτης κύριος Πρύτανης

Ο Φορτσάκης που ευαγγελίζεται την αξιοκρατία και το αίσθημα περί του κοινού δικαίου δεν είναι όμως Πρύτανης και Πρόεδρος του Εποπτικού συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ. Έχει και μερικές ακόμα ιδιότητες:

ΚΚΕ στην αγκαλιά του αριστερισμού ΙΙ

Ένα βιβλίο που η ηγεσία του ΚΚΕ αποφεύγει να διαβάζει

Δεν υπάρχει καλύτερη επιβεβαίωση για τον αριστερισμό του ΚΚΕ από τον ίδιο τον Λένιν και τον ''αριστερισμό'' παιδική αρρώστια του κομμουνισμού. Συγκεκριμένα αποσπάσματα είναι σαν να περιγράφουν ακριβώς τη σημερινή στάση του ΚΚΕ.

Παραθέτουμε χαρακτηρικά '' ...Να αποκρούσουμε κατηγορηματικά κάθε συμβιβασμό με άλλα κόμματα ... κάθε πολιτική ελιγμών και συνεννοήσεων''- γράφουν οι Γερμανοί αριστεροί στην μπροσούρα της Φραγκφούρτης. Είναι εκπλητικό πως οι αριστεροί αυτοί, που έχουν τέτοιες αντιλήψεις, δεν καταδικάζουν κατηγορηματικά τον μπολσεβικισμό! Γιατί δεν είναι δυνατό οι Γερμανοί αριστεροί να μην ξέρουν πως όλη η ιστορία του μπολσεβικισμού και πριν και μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση είναι γεμάτη από περιπτώσεις ελιγμών, συμφωνιών, συμβιβασμών με άλλα κόμματα, χωρίς να εξαιρούνται και τα αστικά κόμματα!

ΚΚΕ στην αγκαλιά του αριστερισμού

Παραθέσαμε στην τελευταία ανάρτηση μας ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Λούκατς όχι τυχαία αλλά γιατί όπως όλα τα κείμενα των κλασσικών του μαρξισμού παρά την ηλικία τους παραμένουν επίκαιρα. Έτσι όταν κανείς διαβάζει την καλύτερη ίσως περιγραφή του αριστερισμού δεν μπορεί μα μην του έρχεται αμέσως στο μυαλό η σημερινή στάση και γραμμή της ηγεσίας του ΚΚΕ. Οι ευθύνες του ΚΚΕ για την σημερινή κατάσταση δεν είναι διόλου μικρές. Δεν είναι άμοιρο ευθυνών για την κινηματική παράλυση και την ησυχία νεκροταφείου που έχει επιβληθεί στην ελληνική κοινωνία, ούτε για την εκλογική εκτόξευση  του ΣΥΡΙΖΑ ενός κόμματος με συνθηματολογία πιό πίσω και από το ΠΑΣΟΚ των πρώτων χρόνων και που ακόμα και σήμερα που εμφανίζεται μακράν πρώτο στις δημοσκοπήσεις δεν χαίρει καμία εκτίμησης και εμπιστοσύνης ούτε ανάμεσα στους ψηφοφόρους του.

Γκέοργκι Λούκατς Λένιν μιά μελέτη πάνω στην ενότητα της σκέψης του

Αλλά, η ριζοσπαστική αριστερίστικη ανάλυση, η οποία εύκολα φαίνεται μέσα από το μηχανίστικο σόφισμα της θεωρίας αυτής, και που έχει συνείδηση του προλεταριακού επαναστατικού χαρακτήρα της εποχής, υπόκειται με τη σειρά της σε μίαν εξ ίσου επικίνδυνη μηχανίστικη ερμηνεία. Γνωρίζοντας ότι, στην εποχή του ιμπεριαλισμού, ο παγκόσμιος επαναστατικός ρόλος της αστικής τάξης βρίσκεται στο τέλος του, συμπεραίνει - και πάλι πάνω στη βάση του μηχανίστικου χωρισμού της αστικής από την προλεταριακή επανάσταση - ότι τώρα έχουμε οριστικά μπει στην περίοδο της καθαρά προλεταριακής επανάστασης. Η επικίνδυνη πρακτική συνέπεια αυτής της στάσης είναι ότι όλες αυτές οι τάσεις προς την αποσύνθεση και τη ζύμωση που αναπόφευκτα προβάλλουν κάτω από τον ιμπεριαλισμό (τα αγροτικά, αποικιακά και εθνικά προβλήματα κλπ.), που αντικειμενικά είναι επαναστατικά σε συσχετισμό με την προλεταριακή επανάσταση, παραβλέπονται ή, ακόμα, και καταφρονούνται και αποκρούονται. Αυτοί οι θεωρητικοί της καθαρά προλεταριακής επανάστασης θεληματικά απορρίπτουν τον πιό αποτελεσματικό και πιό σημαντικό από τους συμμάχους του. Αγνοούν αυτό ακριβώς το επαναστατικό περιβάλλον που κάνει την προλεταριακή επανάσταση συγκεκριμένη προσδοκία, με την κενή ελπίδα και σκέψη πως αυτοί προετοιμάζουν μιά ''καθαρά'' προλεταριακή επάνασταση. '' Όποιος περιμένει μιά ''καθαρή'' ''σοσιαλιστική  επανάσταση'' έλεγε ο Λένιν, ''δεν θα ζήσει να τη δει ποτέ. Ένα τέτοιο άτομο προσφέρει στα λόγια μόνο υπηρεσία στην επανάσταση, χωρίς να καταλαβαίνει τι είναι επανάσταση''.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΤΟΥ ΛΟΥΓΚΑΝΣΚ (Ν.Α. ΟΥΚΡΑΝΙΑ)

Σημείωση δική μας : Το μεγαλύτερο μέρος της ''αριστεράς'' και το ΚΚΕ κρατάει ίσες αποστάσεις ανάμεσα στους αντάρτες της ανατολικής Ουκρανίας και την κυβέρνηση των φασιστικών ανδρεικέλων(ΗΠΑ, ΕΕ) του Κιέβου. Ενώ  ο Λαφαζάνης συνεχίζει ακάθεκτος να παριστάνει τον Παναγιωτακόπουλο του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλα λέει η Ίσκρα και ο Λαφαζάνης για την Ουκρανία όπως και για τα περισσότερα ζητήματα άλλα ο ΣΥΡΙΖΑ που καλεί την ΕΕ να πάρει ειρηνευτικές πρωτοβουλίες, βάζει το λύκο να φυλάει τα πρόβατα, παρόλα αυτά τα ''αριστερά'' πρόβατα παραμένουν μέσα στο μαντρί. Διαβάστε το μήνυμα των κομμουνιστών ανταρτών για να πάρετε μία γεύση του μεγέθους της αποστασίας και της προδοσίας της ''αριστεράς'' και στο ζήτημα της Ουκρανίας. 

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΤΗΣ Ν.Α. ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ, ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (ΑΘΗΝΑ 12.9.2014)

Η Iskra παραθέτει ολόκληρο το χαιρετιστήριο μήνυμα των Κομμουνιστών ανταρτών του Λαϊκού Στρατού του Λουγκάνσκ προς την εκδήλωση αλληλεγγύης που έλαβε χώρα με απόλυτη επιτυχία και μπροστά σε ένα πολυπληθές ακροατήριο στο αμφιθέατρο Γκίνη του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, την Παρασκευή (12.9.2014).

Χρυσή Αυγή, Νεά δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛ υπέρ Μελισσανίδη

Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε στην κατοχική βουλή και το νομοσχέδιο που δίνει το πράσινο φως στο Μελισσανίδη να ξεκινήσει την κατασκευή του γηπέδου στην Ν.Φιλαδέλφεια. Υπέρ του νομοσχεδίου ψήφισαν Νέα Δημοκρατία, Πασοκ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΞ και η ''αντισυστημική'' Χρυσή Αυγή κατά ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Το ζήτημα του γηπέδου της ΑΕΚ σέρνεται καιρό στην επικαιρότητα και προκαλεί κόντρες και αντιπαραθέσεις, (μέχρι και ξύλο έπεσε από τους χούλιγκαν-τραμπούκους του Μελισσανίδη) με τα παπαγαλάκια της ''ενημέρωσης'' να κάνουν τα πάντα για να αποπροσανατολίσουν από την ουσία.